اکوسیستم، کشاورزی سنتی و تنوع زیستی

برخلاف برنامه‌ریزی های کاربری زمین، ابزارهای اقتصادی مکانیزم اضافی با توجه به کاربری‌های موجود فراهم می‌کنند. ابزارهای اقتصادی را می توان برای تشویق و هدایت مدیریت فعال استفاده های موجود، از جمله برای حمایت بهتر از حفاظت اتصال داوطلبانه استفاده کرد. ابزارهای اقتصادی عنصر انتخاب را معرفی می کنند. آنها از مشوق های مثبت و منفی برای تأثیرگذاری بر افراد برای تغییر رفتارشان بهره می گیرند. مسئولیت در قبال منابع عنصر اصلی در روابط سنتی بین فرهنگ های بومی و جهان طبیعی است. سیستم های تصدی که مسئولیت بر آنها بنا شده است بر مبنای مشروعیتی است که از جامعه ای که در آن فعالیت می کنند به جای ملت یا دولتی که در آن واقع شده اند، برگرفته شده است. سیستم های بومی تصدی منابع، ترکیبی بسیار متغیر و پیچیده از حقوق فردی و اجتماعی هستند که توسط فرهنگ محلی اعمال می شوند. کشاورزی سنتی با محیط‌های مختلف محلی سازگار شده است، تنوع و منابع غذایی قابل اطمینان تولید می‌کند، شیوع بیماری‌ها و مشکلات حشرات را کاهش می‌دهد. استفاده کارآمد از نیروی کار، تشدید تولید با منابع محدود و کسب حداکثر بازده با سطوح پایین فناوری فراهم می کند. همچنین با بهره گیری از قرن ها تجربه انباشته شده توسط کشاورزانی که به اطلاعات علمی، نهاده های خارجی، سرمایه، اعتبار یا بازارها وابسته نیستند، محصول پایدار فراهم می کند.