A Rimbaud

„Skończyło się na tym że uznałem nieporządek mojego ducha za święty (RIMBAUD 1983: 65) powiedział Rimbaud wyrażając w jaki sposób jego poezja dała mu dostęp do najcenniejszej i najdroższej wiedzy: jego samowiedzy. Moim zdaniem jest to jedyny wniosek do jakiego mogę tutaj dojść. To powinna być ścieżka nauk społecznych: samopoznanie. Jako brazylijscy badacze społeczni musimy nie tylko szukać wyjaśnień dla obecnych problemów w przeszłości i unikać transpozycji europejskich teorii na rzecz oryginalnego latynoamerykańskiego sposobu myślenia ale także dążyć do samopoznania przedefiniowania naszej nauki innymi słowy naszego sposobu myślenia. Niniejsza książka została napisana właśnie w tym celu i gromadzi badania i refleksje podjęte w mojej pracy magisterskiej. Są to refleksje epistemologiczne oparte na poezji i biografii Arthura Rimbauda które służą podniesieniu sztuki do statusu na jaki zawsze zasługiwała w poszukiwaniu wiedzy: wyjątkowego i fundamentalnego miejsca. To naukowe i wrażliwe badania których celem jest połączenie rozumu i emocji.