<p class=ql-align-right>&nbsp;نام کتابی از شرقشناس انگلیسی، ادوارد براون، است که مشاهدات و برداشتهای او از زندگی، شخصیت و فرهنگ مردم ایران را در طول اقامت یک سالهاش در این کشور (سالهای ۱۸۸۷-۱۸۸۸) به تصویر میکشد. این کتاب به دلیل روایت زنده و مبتنی بر شیفتگی واقعی براون به فرهنگ فارسی، به عنوان یک اثر مهم در حوزه شرقشناسی، سفرنامهنویسی و فرهنگ ایرانی شناخته میشود و در کنار آثار ادبیات تاریخ ایران قرار میگیرد.</p>