Akcelerator cząstek to urządzenie wykorzystujące pola elektromagnetyczne do rozpędzania naładowanych cząstek do dużych prędkości i utrzymywania ich w dobrze zdefiniowanych wiązkach.Istnieją dwie podstawowe klasy akceleratorów znane jako akceleratory elektrostatyczne i akceleratory pola oscylacyjnego. Akceleratory elektrostatyczne i oscylacyjne. Akceleratory elektrostatyczne wykorzystują statyczne pole elektryczne do przyspieszania cząstek. Małoskalowym przykładem tej klasy jest kineskop w zwykłym starym telewizorze. Innymi przykładami są generator Cockcrifta-Waltona i generator van de Graaffa. Osiągalna energia kinetyczna cząstek w tych urządzeniach jest ograniczona przez przebicie elektryczne. Pole oscylacyjne i akceleratory z drugiej strony wykorzystują pola elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej i ciecumvent problem awarii. Ta klasa która została po raz pierwszy opracowana w latach dwudziestych XX wieku jest podstawą wszystkich nowoczesnych koncepcji akceleratorów i urządzeń na dużą skalę. Rolf-Wideroe Gustav Ising Leo Szilard Donald Kerst i Ernest Lawrence są uważani za pionierów w tej dziedzinie opracowując i budując pierwsze działające liniowe akceleratory cząstek betatorn i cyklotron.