Akceptacja i ocena interakcji społecznych za pośrednictwem robotów teleobecnościowych

Struktura wiekowa współczesnych społeczeństw przemysłowych takich jak Niemcy podlega ciągłym zmianom demograficznym. Ludzie starzeją się a ich odsetek w populacji rośnie. Wraz ze wzrostem średniej długości życia wzrasta również liczba zaburzeń fizycznych i psychospołecznych. W odniesieniu do interakcji między człowiekiem a technologią konsekwencje dłuższej średniej długości życia i często ograniczonych możliwości opieki ze strony wykwalifikowanego personelu lub rodziny wymagają innowacyjnych rozwiązań. Roboty teleobecnościowe jako jedna z takich innowacji w kontekście wieku mogą przyczynić się do zachowania samodzielności mobilności i uczestnictwa w życiu społecznym osób starszych. Niniejsza praca ma na celu przedstawienie aktualnego stanu wiedzy na temat stosunku osób starszych do tej możliwości technicznej - konkretnie na podstawie akceptacji i oceny interakcji społecznych podczas korzystania z robota teleobecnościowego.