Niniejsza praca dotyczy analizy koncepcyjnej turystyki i jej oceny z różnych perspektyw. Turystyka w niniejszym opracowaniu jest traktowana jako zjawisko przestrzenne obejmujące działania dostarczające sferę kulturową na rynek międzynarodowy. W tym ujęciu turystyka jest oceniana jako integralność interwencji społecznych kulturowych i materialnych związanych z konstruowaniem produkcją i konsumpcją różnic w oparciu o relacje między procesami globalnymi i lokalnymi. Przyroda historia kultura i styl życia stają się przedmiotem produkcji i konsumpcji systemu turystycznego poprzez interwencje w tym reprezentacyjne materialne a nawet performatywne działania aktorów. Ze względu na swój wielowymiarowy charakter niniejsza praca ocenia również turystykę jako proces kontrowersyjny i budzący spory wynikający z różnic między różnymi grupami społeczności lokalnej. Wyniki niniejszego badania pokazują że metafory „natura „tradycja „kosmopolityzm i „most odgrywają znaczącą rolę w konstruowaniu Marmaris i jego otoczenia. Regulacja przestrzenna Marmaris powoduje że społeczność lokalna uczestniczy w systemie turystycznym poprzez swoje działania.