Arnold Schoenberg i Wassily Kandinsky

Ekspresjonizm był radykalną formą sztuki na początku XX wieku całkowicie odmienną od wcześniejszych norm ekspresji artystycznej. Uwaga Schoenberga na ekspresjonizm w muzyce związana jest z osobistymi tragediami takimi jak kryzys małżeński. Schonberg rozwiązał kwestie niezwykle emocjonalnych treści z atonalnością i poświęcił się malowaniu takich dzieł jak Wizje które pokazują jego gniew i niepokój. Zarówno Schoenberg jak i Kandinsky zdobyli swój najważniejszy rozwój artystyczny niemal w tym samym czasie jednocześnie walcząc o znalezienie własnego głosu czyli wewnętrznej konieczności w obojętnym środowisku społecznym. Zarówno Schoenberg jak i Kandinsky uosabiali również ideę Gesamtkunstwerk w swoich pracach artystycznych Die glückliche Hand i Der gelbe Klang. Analiza dwóch kompozycji Schoenberga Erwartung i Die glückliche Hand pokazuje podobne wykorzystanie skrajnych kontrastów i zmieniające się stany emocjonalne bohaterów. Konsekwentnie stosuje określone barwy tonów dla głównych bohaterów opery a także określa kolory i oświetlenie dla podkreślenia wpływu psychologicznego.