Dio Chrysostom był członkiem Drugiej Sofistyki ruchu intelektualnego wczesnego okresu imperialnego w świecie grecko-rzymskim. Pomimo swojej nazwy Druga Sofistyka miała niewiele wspólnego z pierwotną sofistyką z V wieku p.n.e. której członkowie byli pierwszorzędnymi intelektualistami o demokratycznych poglądach ideologicznych. Wręcz przeciwnie Dio i inni członkowie Drugiej Sofistyki byli raczej drugorzędnymi intelektualistami o dość konformistycznych poglądach. Dio był jednak błyskotliwym retorem i człowiekiem o bardziej humanitarnym nastawieniu do niższych warstw społecznych. W swoim obszernym dorobku który przetrwał do naszych czasów wykorzystał swoje cyniczne i stoickie pochodzenie aby między innymi skonstruować ideologię niewolnictwa i wolności jako duchowych ezoterycznych stanów umysłu. Dlatego jego dyskursy są mniej interesujące jako źródła historii społecznej. Jego poglądy wpłynęły na ojców chrześcijańskich pomagając im w tworzeniu teorii społecznej i filozoficznej. Tak więc ta książka może zainteresować osoby które chciałyby poznać historię idei niewolnictwa zwłaszcza w I i II wieku naszej ery.