Azory i Madera w spojrzeniu Raula Brandão

W Nieznanych wyspach występuje swego rodzaju estetyczna „ekstaza wywołana pięknem krajobrazów archipelagów Azorów i Madery. Zobaczymy że ta „ekstaza nabrała czysto dynamicznych humanizujących i kulturowych atrybutów odnosząc się do symbiotycznego połączenia wrażeń narratora na temat tego co obserwuje i z czym wchodzi w interakcję. Widać tu wyraźną różnicę w postrzeganiu krajobrazu ponieważ powracając do pojęcia perspektywy w kontekście literackim i zbliżając je do ostatnich wzmianek dotyczących badań nad krajobrazem oraz wybranych i uprzywilejowanych punktów widzenia dzieło Brandona zmierza w kierunku innowacyjnego podejścia do krajobrazu które koniecznie przechodzi przez jego konfigurację jako percepcyjną formę bycia w świecie a także w literaturze.