Badania nad frakcjami fosforu i ich związkiem z właściwościami gleby

Fosfor jest jednym z niezbędnych pierwiastków zarówno dla życia roślin jak i zwierząt. Chemia fosforu w glebie jest złożona ze względu na zdolność każdego jonu fosforanu do tworzenia wielu związków o różnym składzie i zmiennej rozpuszczalności. Fosfor występuje w glebie zarówno w postaci nieorganicznej jak i organicznej. Fosfor nieorganiczny występuje głównie w postaci fluoroapatytu węglanu apatytu i oksyapatytu mono- di- i tri-Ca-P oraz Fe-P i Al-P. Fosfor organiczny występuje głównie w postaci fitiny i jej pochodnych kwasu nukleinowego i fosfolipidów. W glebach 20-85% całkowitej ilości fosforu występuje w postaci organicznej ale rośliny mogą wykorzystać fosfor organiczny dopiero po jego mineralizacji. Rośliny zaspokajają swoje zapotrzebowanie na fosfor głównie z form nieorganicznych (H2PO4- HPO42- PO43- w zależności od pH gleby). Adsorpcja fosforu przez gleby odgrywa ważną rolę w utrzymaniu i budowaniu zdolności gleby do dostarczania fosforu. Przemiana fosforu w związki nierozpuszczalne i niedostępne jest uważana za główną przyczynę nieefektywnego wykorzystania nawozów fosforowych.