Badanie dostępnego NPK i zdolności gleby do wiązania potasu w stanie Bihar

Jednym z głównych ograniczeń w osiąganiu wysokich celów produktywności jest niska żyzność indyjskich gleb spowodowana złym zarządzaniem w ramach tak zwanych intensywnych praktyk uprawowych. Zarówno w zaawansowanych rolniczo ekosystemach nawadnianych jak i w mniej uprzywilejowanych regionach opartych na uprawach deszczowych uzupełnianie składników odżywczych poprzez nawozy i obornik pozostaje znacznie poniżej poziomu poboru przez uprawy co powoduje wyczerpywanie się naturalnych zasobów składników odżywczych na przestrzeni lat. Na obszarach intensywnie uprawianych pojawiły się powszechne niedobory azotu fosforu potasu siarki cynku i boru a stosowanie tych składników odżywczych przynosi znaczące efekty w uprawach. Niedobory składników odżywczych są tak intensywne i poważne w wielu obszarach że bardzo często obserwuje się widoczne objawy oraz znaczne straty plonów w przypadku głównych upraw. W związku z powyższym podjęto obecne badania w celu oceny stanu żyzności i zdolności wiązania potasu gleb wiosek Gandharvdanga i Barahbhang w Karwamani Panchayet w bloku Dighalbank w dystrykcie Kishanganj w stanie Bihar w Indiach.