Badanie inteligencji emocjonalnej w odniesieniu do osiągnięć akademickich

Edukacja odgrywa kluczową rolę we współczesnym społeczeństwie. W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie i troska społeczeństwa o osiągnięcia akademickie zwłaszcza wśród młodszego pokolenia. Osiągnięcia akademickie są połączeniem zdolności i wysiłku. Przy założeniu że zdolności są równe osoby o większej motywacji wkładają więcej wysiłku i osiągają lepsze wyniki. Osiągnięcia akademickie zawsze były jednym z najważniejszych celów procesu edukacyjnego. Jest to również główny cel którego osiągnięcie jest oczekiwane we wszystkich kulturach. Jest to zmienna produktowa która jest wzmacniana lub osłabiana przez pozytywny i negatywny wpływ wielu zmiennych niezależnych. Inteligencja emocjonalna to zdolność do monitorowania własnych i cudzych uczuć oraz edukacji rozróżniania ich i wykorzystywania tej wiedzy do kierowania naszym myśleniem emocjami i działaniami (Salovey & Mayer 1990). Osoba inteligentna emocjonalnie posiada umiejętności w czterech obszarach: rozpoznawaniu wykorzystywaniu rozumieniu i regulowaniu emocji (Salovey & Mayer (1993). Według Golemana (1995) inteligencja emocjonalna składa się z pięciu elementów: poznania naszych emocji (świadomość siebie) zarządzania nimi motywowania siebie.