Błędy w ustawieniu pacjentów poddawanych radioterapii

Celem niniejszego badania jest analiza błędów ustawienia w przypadkach dotyczących głowy i szyi leczonych w próżniowo formowanej skorupie akrylowej z wykorzystaniem wewnętrznego systemu unieruchamiającego. Badaniem objęto dwie grupy populacji a mianowicie przypadki wirtualnej symulacji i radioterapii z modulacją intensywności. Wszystkie przypadki leczono przy użyciu wewnętrznego systemu unieruchamiającego który był umieszczony centralnie ale nie wzdłużnie względem stołu terapeutycznego. Przypadki IMRT zostały zaplanowane przez fizyka medycznego i składały się z 6-9 pól o 3-4 poziomach intensywności każde. Cyfrowo zrekonstruowane radiogramy 2 pól bocznych i przedniego pola szyi dla przypadków wirtualnych symulowanych oraz 2 pól bocznych i przedniego pola kompozytowego w tym samym izocentrum dla przypadków IMRT zostały wydrukowane i przedstawiały idealną pozycję pacjenta. Monitorowanie pozycji stołu w trybie offline zapewnia wgląd w marginesy ustawienia co może przyczynić się do realistycznego planowania objętości docelowych w placówce. Lepsze wyniki uzyskano w przypadkach IMRT co mogło wynikać z wymogu cotygodniowej weryfikacji obrazowej. Brak czujności radioterapeuty i niewystarczające przeszkolenie były najprawdopodobniej przyczyną pojedynczych przypadków z systematycznymi odchyleniami większymi niż 3 cm.