Biodostępność Cu i modele oceny ryzyka

Zastosowanie testów trawienia in vitro jako substytutu badań spożycia przez ludzi jest ważne przy ocenie potencjalnego ryzyka zanieczyszczeń dla ludzi. Testy symulują uwalnianie zanieczyszczeń z matryc próbek (gleby) w trzyetapowej procedurze (usta żołądek jelito cienkie). W niniejszym badaniu zbadano biodostępność miedzi (Cu) po podaniu doustnym przy użyciu czterech gleb wzbogaconych laboratoryjnie i jednej gleby historycznie zanieczyszczonej. Biodostępność korelowała z teksturą gleby natomiast pH gleby miało mniejszy wpływ. Biodostępność w świeżo wzbogaconych glebach była proporcjonalnie podobna do biodostępności w glebach historycznie zanieczyszczonych co stanowi wynik odmienny od wyników innych autorów. Ponadto testy przeprowadzone na czczo dały wyniki odmienne od testów przeprowadzonych po posiłku. Pomiary asymilacji metali poprzez bezpośrednie spożycie stanowią ważną ścieżkę narażenia a ich względna wartość empiryczna pozwala na wgląd w wartość danych modelowych.