Chiny Rosja i Indie

W kolejnych dekadach Stany Zjednoczone wdrożyły wielką strategię którą historyk Stephen Wertheim trafnie nazwał zbrojnym prymatem. Według jej zwolenników globalna stabilność rozkwit ludzkości i przyszłość liberalno-demokratycznego kapitalizmu zależały od rosnących wpływów Stanów Zjednoczonych. Podczas gdy w przeszłości Stany Zjednoczone ostrożnie podchodziły do angażowania się w sprawy pozapółkulowe w XX wieku ich obecność stawała się coraz bardziej widoczna na całym świecie. Aby wesprzeć tę strategię Amerykanie stworzyli coś co historyk Daniel Immerwahr określił mianem imperium punktowego. W przeciwieństwie do tradycyjnych imperiów które opierały się na bezpośrednim podboju i okupacji rozległych terytoriów Stany Zjednoczone zbudowały rozległą sieć baz wojskowych na całym świecie w celu projekcji siły. Placówki te służyły jako miejsca interwencji wojskowych wzmacniały globalny system gospodarczy faworyzujący kapitalistyczne elity i pozycjonowały Stany Zjednoczone jako dominującą siłę przeciwko każdemu rywalowi - demokratycznemu lub innemu - który kwestionował ich hegemonię.