Danse macabre

Irena Rochas urodziła się Aniela Tarnowicz w Warszawie w 1906 roku i była najmłodszym dzieckiem w dużej tradycyjnej polskiej rodzinie wyższej klasy średniej. Wybuch w 1914 roku I wojny światowej zastał Irenę i jej rodzinę w Moskwie a późniejszy wybuch rewolucji bolszewickiej uniemożliwił im powrót do ojczyzny przez następne cztery lata. Pomimo nieprzerwanej serii tragicznych wydarzeń w rodzinie -- które wydarzyły się po powrocie do Polski -- Irena tkwiła w swej determinacji zrobienia kariery teatralnej. Wprawdzie „danse macabre jest tańcem śmierci ostatnim walcem do którego wszyscy jesteśmy zaproszeni. Ale „Danse Macabre Ireny -- ze swym interesującym empatycznym tonem i wywierającą głębokie wrażenie obrazowością -- jest mniej nastawiony na przeżywanie nieuchronności śmierci a bardziej na afirmację bogactwa życia. Narracja Ireny zaczyna się w Warszawie kiedy rok 1914 zbliża się złowrogo... Irena ma sześć lat. Siedzi na parapecie okna w mieszkaniu na końcu ulicy Miedzianej i jest już ciemno...