Diagnostyka hydatidozy za pomocą nowych zestawów ELISA

Badanie to obejmowało pięć antygenów z których każdy był badany z trzema immunoglobulinami (całkowita IgG IgG1 i IgG4) przy użyciu testu ELISA z miareczkowaniem szachownicy w celu określenia optymalnego stężenia antygenu i rozcieńczeń surowicy do przygotowania zestawów diagnostycznych. Pośrednia metoda ELISA została następnie wykorzystana do oceny wartości wydajności diagnostycznej (DPV) (czułość swoistość skuteczność diagnostyczna dodatnia wartość predykcyjna i ujemna wartość predykcyjna) w oparciu o wartość odcięcia każdego antygenu z całkowitą IgG i jej podklasami (IgG1 i IgG4). Antygen B (AgB) oczyszczono z płynu hydatidowego i poddano obróbce elektroforetycznej w celu wyizolowania jego pasm (8 kDa 16 kDa i 24 kDa AgB) które wykorzystano jako antygeny oprócz antygenu oczyszczonego z protoskoleców. Spośród 15 przygotowanych zestawów te zawierające podjednostkę 8 kDa AgB i IgG4 wykazały najlepszą wydajność. Wyniki z krzywej ROC wskazały że podjednostka 8 kDa miała najwyższą dokładność diagnostyczną gdy była testowana z IgG4 i IgG1. Ponadto badanie to obejmowało immunizację królików AgB a wyniki wskazywały że AgB może modulować odpowiedź immunologiczną w kierunku nastawienia Th2.