Dostępność muzyki dla osób niepełnosprawnych

Muzyka ma fundamentalne znaczenie dla rozwoju intelektualnego kulturowego i społecznego człowieka przyczyniając się do integracji uczniów z niepełnosprawnością wzrokową w klasie. Niniejsze badanie dotyczy dostępności edukacji muzycznej dla osób z niepełnosprawnością wzrokową w kontekście nauczania ogólnego. Opieram się w nim na głównych teoretykach integracji takich jak Diniz i Sassaki którzy opowiadają się za społeczeństwem umożliwiającym satysfakcjonujące uczestnictwo osób niepełnosprawnych oraz Masini który podkreśla znaczenie percepcji osób z niepełnosprawnością wzrokową angażującej zmysły inne niż wzrok. Aby zrozumieć metodologię praktyk muzycznych skonsultowałem się z teoretykami edukacji muzycznej w Brazylii między innymi Swanwickiem i Hemsym de Gainzą którzy postulują ideę muzykalizacji skoncentrowanej na aspektach wyjątkowości człowieka zgodnie z etapami rozwoju poznawczego społecznego i kulturowego jednostki.