Wiedza jest bronią i szlachetnym celem ludzkiego przeznaczenia w uniwersalnym humanizmie. Uczenie się jest podstawą naturalnej i ludzkiej egzystencji dzięki człowiekowi w jego ludzkiej kondycji. W ten sposób wiedza i przekaz idą w parze dla największej przyjemności i w największym interesie ludzkości ciekawej i chętnej do odkrywania z kreatywnością i innowacyjnością. Co więcej to właśnie do tego ostatecznego celu dąży cała komunikacja o charakterze pedagogicznym (praktycznym) i dydaktycznym (teoretycznym) że tak powiem aby kontakt międzyludzki był owocny i użyteczny nie bez klimatu zabawy i rozrywki w którym pedagog i dydaktyk ze swoimi uczniami / uczniami łączą użyteczne z przyjemnym.