Edukacja i genealogia

Badania nad porzucaniem nauki pozwalają na różnorodne podejścia i przeplatają najróżniejsze perspektywy aby zająć się edukacją instytucjami rządami rynkiem i jednostkami. W związku z wieloma możliwościami ujęcia ważne jest aby omówić w jaki sposób kwestia ta jest przeniknięta przez machinę produkcji prawdy przez podmioty wiedzę i ich efekty władzy. W tym samym czasie gdy porzucanie nauki funkcjonuje jako element który jest źle widziany i powinien zostać zakazany w systemach edukacyjnych zainicjowany przez genealogiczną perspektywę Michela Foucaulta problematyzujemy dyskursy krążące na dwóch kierunkach studiów matematycznych i to w jaki sposób wbrew temu co się powszechnie mówi lub pisze jest on postrzegany jako korzyść dla postępu instytucjonalnego. Dyskursy dotyczące przedwczesnego kończenia nauki stworzyły określone sposoby organizacji kursów nadając priorytet pewnym sposobom życia studenckiego i pomagając w utrzymaniu prawd które ustanawiają hierarchie wiedzy. Umożliwiają również tworzenie miejsc dla podmiotów subiektywizowanie ich i zanurzone w technikach biopolitycznego zarządzania populacjami potwierdzają określone relacje wiedzy i władzy.