W niniejszej monografii węgierski ekonomista György Szymon Jr. analizuje polityczne i ekonomiczne aspekty kluczowych procesów w rozwoju włoskiego kapitalizmu po II wojnie światowej w latach 1939-1945. Autor zwraca szczególną uwagę na ewolucję systemu partyjno-politycznego a także na tak zwany włoski cud i przyczyny jego późniejszego upadku oraz na udział Włoch w integracji europejskiej. Ramy chronologiczne analizy ekonometrycznej i opracowanej bazy danych obejmują 70 lat między 1950 a 2020 rokiem. Badając wzrost włoskiej gospodarki od strony popytowej autor podkreślił rolę inwestycji handlu zagranicznego i kursu walutowego. Do analizy czynników podażowych wykorzystano endogeniczny ogólny model wzrostu Caldorova z wbudowanym mechanizmem postępu technologicznego uwzględniający zarówno kapitał fizyczny jak i ludzki a także czas jako przestrzeń zdarzeń kreatywnej działalności gospodarczej. Na jego podstawie określono całkowitą efektywność czynników produkcji w porównaniu z poziomem światowym.