Ekostylistyka i ekopragmatyka

Ten przejmujący esej podkreśla dwa nowe podejścia teoretyczne: ekostylistykę i ekopragmatykę. Dla autora styl jest zależny od czynników ekologicznych. Ekostylistyka skupia się na tym jak warunki środowiskowe kształtują wybory stylistyczne jednostek i społeczności. Dyscyplina ta podkreśla znaczenie zmienności stylistycznej w odpowiedzi na zmiany ekologiczne. Z kolei ekopragmatyka jest podejściem teoretycznym które bada w jaki sposób konteksty ekologiczne wpływają na praktyki komunikacyjne i intencje pragmatyczne mówców. Przedstawione teorie dostarczają wystarczających dowodów na to w jaki sposób ograniczenia i możliwości ekologiczne kształtują interakcje werbalne i niewerbalne w różnych sytuacjach. Dyscypliny te mogą być wykorzystywane w edukacji mediach i komunikacji środowiskowej.