Choroba przyzębia jest złożonym wieloczynnikowym schorzeniem na które wpływ mają czynniki mikrobiologiczne środowiskowe i związane z gospodarzem. Genetyka odgrywa znaczącą rolę w określaniu indywidualnej podatności nasilenia i progresji choroby. Wariacje w genach regulujących odpowiedź immunologiczną szlaki zapalne i metabolizm tkanki łącznej - takie jak polimorfizmy IL-1 TNF-α i MMP - zostały powiązane z wyższym ryzykiem. Badania rodzinne i bliźniacze również potwierdzają dziedziczny komponent szczególnie w przypadku agresywnego zapalenia przyzębia. Zrozumienie predyspozycji genetycznych pomaga we wczesnej identyfikacji osób wysokiego ryzyka kierując spersonalizowanymi strategiami zapobiegania i leczenia.