Pomimo egipskiego pochodzenia i odkrycia fragmentów traktatów geometrycznych w tej części świata to Euklidesowi przypisuje się zasługę stworzenia pierwszej formy aksjomatyzacji zasad matematycznych. Dzięki niemu geometria przestała być zbiorem praktycznych recept lub co najwyżej empirycznych twierdzeń stając się nauką racjonalną. Jako spadkobierca geometrii hellenistycznej swoich czasów Euklides wykorzystał ją do stworzenia pierwszej syntezy geometrii. Przez ponad dwa tysiące lat geometria euklidesowa była uważana za niedościgniony wzór w teorii dedukcyjnej. Jednak w niniejszym eseju po przedstawieniu genezy systemu euklidesowego autor zauważa że sukces geometrii euklidesowej został podważony gdy czujni matematycy zaczęli kwestionować status piątego postulatu znanego jako postulat równoległości. Precyzyjne badanie przeprowadzone przez autora łączące rygor filozoficzny i wiedzę matematyczną ma zatem ogromne znaczenie naukowe i z pewnością zostanie bardzo pozytywnie przyjęte przez wykształconą publiczność.