Głosy pokoju na podzielonym Cyprze

„Kwestia cypryjska ma swoje korzenie w samym momencie ustanowienia Cypru jako niepodległego państwa i pozostaje nierozwiązana do dziś będąc jednym z najbardziej nierozwiązywalnych konfliktów na świecie. Narracje państwa i społeczeństwa obywatelskiego na temat rozwiązania konfliktu na Cyprze mogą być zupełnie inne. Lata podziałów wytworzyły konfliktowe obrazy i negatywne postrzeganie „Innego. Poprzez badanie źródeł akademickich raportów ONZ i osobistych wywiadów badacz próbuje zidentyfikować takie przeciwne narracje. Przedstawiono ich mechanizm samonapędzający się i wpływ na perspektywy pokoju na Cyprze oraz przeanalizowano ich uzasadnienie. W sercu narracji RoC leżą cechy wrogości wiktymizacji obwiniania nieufności i nienawiści. Kontrnarracje społeczeństwa obywatelskiego koncentrują się na współpracy komunikacji współczuciu zaufaniu i pragnieniu inkluzywnego modelu edukacji. Badacz formułuje dwie rekomendacje. Po pierwsze obecność przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego podczas nowej rundy „rozmów pokojowych przywódców może coś zmienić i pomóc w przejściu od podejścia kontradyktoryjnego do bardziej refleksyjnego. Po drugie istnieje potrzeba formalnego uznania lub przyjęcia roli społeczeństwa obywatelskiego przez rząd.