Wycinka lasów na obszarach naturalnych w Brazylii staje się coraz częstszą przyczyną degradacji gleby. Obszary te są atakowane przez agresywną roślinność a drzewa i krzewy wczesnej sukcesji rozprzestrzeniają się opóźniając naturalną sukcesję. W celu zminimalizowania działań drapieżniczych i eksploracyjnych oraz ochrony rezerwatów leśnych zaproponowano różne modele agroleśnictwa. Wykorzystanie mieszanki rodzimych gatunków drzew Caatinga i Eucalyptus spp. powinno zapewnić odnawialne źródła paliwa w tym półpustynnym regionie. Niniejsza rozprawa doktorska przedstawia badania mające na celu ocenę populacji grzybów mikoryzowych i ich potencjału w zakresie zwiększania wzrostu gatunków drzew. Rośliny strączkowe uprawiano w monokulturze lub w mieszanych plantacjach z Eucalyptus camaldulensis lub Eucalyptus grandis z lub bez inokulacji ryzobami i grzybami mikoryzowymi (AM). Wyniki wskazują że gatunki rodzime wykazały wysoką zależność od mikoryz. Mieszane plantacje z tymi gatunkami wykazały znaczące różnice w kolonizacji korzeni przez AM i liczbie zarodników. Na rozmieszczenie i gęstość gatunków AM miały wpływ roślina żywicielska i szczepionka co pozwoliło uzyskać wzorce podobne do tych występujących na obszarze chronionym.