Indywidualne leczenie trudnego astmy u kobiet

Celem naszego badania było wykazanie wartości spersonalizowanego leczenia trudnej astmy u kobiet. Prospektywne badanie obejmujące 50 kobiet. Przeprowadzono interwencje terapeutyczne. Średnia wieku wynosiła 55 lat. W 64% przypadków zidentyfikowano co najmniej trzy czynniki obciążające. Działania ukierunkowane na te czynniki obejmowały: edukację terapeutyczną (66%) higienę diety i inhibitory pompy (52%) kortykosteroidy donosowe i leki przeciwhistaminowe (72%) wsparcie psychologiczne (68%) i ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (10%). Kontrolę astmy osiągnięto u 25 pacjentów. Fenotypowanie pozostałych pacjentów zidentyfikowało zapalenie TH2 u 18 i zapalenie inne niż TH2 u 7. Leczenie zgodnie z fenotypem polegało na: zwiększeniu wziewnej terapii kortykosteroidami w przypadku eozynofilii oskrzelowej dodaniu leku antycholinergicznego w przypadku ciężkiej obturacji i leku przeciwleukotrienowego w przypadku nietolerancji aspiryny. Wynik ACT poprawił się z 157 do 202 (p=00001). Spersonalizowane zarządzanie trudną astmą wydaje się być skuteczne w naszym kontekście.