Język

Słowo język pochodzi od staroangielskiego tunge które wywodzi się z protogermańskiego tungon z podobnymi formami w innych językach germańskich takich jak tonge w języku zachodniofryzyjskim tong w języku holenderskim i zunge w języku niemieckim. Końcówka ue która pojawiła się w XIV wieku miała odzwierciedlać wymowę ale nie jest ani etymologicznie ani fonetycznie poprawna. Anatomicznie język jest mięsistym muskularnym narządem który zajmuje dno jamy ustnej u większości kręgowców. Jest zaangażowany w podstawowe funkcje takie jak smakowanie połykanie i mowa. Język jest pokryty błoną śluzową z wolnym przednim końcem i gładkimi powierzchniami bocznymi i dolnymi. Powierzchnia grzbietowa (górna) zawiera brodawki z których niektóre mieszczą kubki smakowe szczególnie w rzędzie brodawek obwodowych w kształcie litery V. Język otrzymuje krew z tętnic językowych i jest odprowadzany przez żyły które łączą się z migdałkami i gardłem. Posiada złożoną sieć nerwów czuciowych i ruchowych w tym nerw podbrzuszny dla funkcji motorycznych oraz nerw trójdzielny i językowo-gardłowy dla czucia i smaku.