Populacje o niskich dochodach i podatne na zagrożenia które najbardziej cierpią w wyniku klęsk żywiołowych to kobiety dzieci osoby starsze niepełnosprawne i mniejszości etniczne. Niniejsza książka bada związek między klęską żywiołową a warunkami ubóstwa wśród podgrup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej w kontekście społecznym gospodarczym i politycznym regionów dotkniętych katastrofą w stanach wybrzeża Zatoki Perskiej. Warunki ubóstwa zwiększają negatywny wpływ katastrofy na społecznie wrażliwe populacje. Ta książka opowiada się za włączeniem słabości zmarginalizowanej populacji na każdym etapie planowania zarządzania katastrofami od łagodzenia skutków po odbudowę. Badanie 534 hrabstw Alabamy Florydy Luizjany Missisipi i Teksasu ujawnia że ludzie żyjący w ubóstwie mają znaczący pozytywny związek z ofiarami śmiertelnymi katastrof i uszkodzeniami mienia co pokazuje że klęski żywiołowe mogą zwiększać ubóstwo. Ponadto hrabstwa z większą liczbą grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej są bardziej narażone na katastrofy. Podsumowując autor proponuje aby integracja podatności grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej miała kluczowe znaczenie dla łagodzenia skutków katastrof.