Konstytucja etosu studentów PROEJA w ich historiach życia

Niniejsza rozprawa mieści się w polu teoretycznym Nowej Retoryki lub Teorii Argumentacji. Obejmuje ona dyskurs pamięć i tożsamość. Zajmuje się reprezentacją mówcy lub postaci którą przyjmuje aby zdobyć publiczność do której się zwraca i ma na celu analizę konstytucji obrazu siebie etosu studentów PROEJA / IFRN zmaterializowanego w (re)konstrukcji ich historii życia. Gatunek historii życia skutecznie stanowi przestrzeń w której podmiot argumentuje (logos) na rzecz nakreślenia (re)konstrukcji w dyskursie swojej historii życia a w konsekwencji swojego obrazu siebie (etos) w oparciu o pewne skupienie które wyznacza najwyraźniej zamierzając zdobyć wiarygodność swojego rozmówcy (patos) aby zobaczyć obraz tak jak chce. Korpus do analizy tej pracy składa się z czterech historii życiowych studentów PROEJA/IFRN Campus Pau dos Ferros. Z tych historii wybrano do analizy następujące wymiary dyskursu: wartości prezentowane odbiorcom miejsca argumentacji tezy i charakter argumentów używanych w dyskursie.