Koordynacja pomocy humanitarnej

Trzęsienie ziemi w Nepalu w kwietniu 2015 r. (znane również jako trzęsienie ziemi w Gorkha) zabiło ponad 9 000 osób i raniło ponad 23 000. Wysiedlenia choroby brak bezpieczeństwa żywnościowego trauma psychospołeczna zrujnowane źródła utrzymania i zatrzymana edukacja przytłoczyły spustoszone miasto w następstwie trzęsienia ziemi. Po czterech miesiącach walki rozpoczął się proces odbudowy. Pomimo postępu technologicznego i naukowego w XXI wieku globalna społeczność nie opracowała jeszcze mechanizmów strategicznego i skutecznego reagowania na klęski żywiołowe. Te nieefektywności wynikają z długotrwałych wyzwań systemowych - braku strategicznego przywództwa wielu międzynarodowych podmiotów próbujących wypełniać własne mandaty i misje oraz trudności z pociągnięciem podmiotów do odpowiedzialności ze względu na dobrowolny charakter reakcji humanitarnej. Niniejsza praca ma na celu rzucenie światła na te systemowe wyzwania w sferze humanitarnej i przeanalizowanie skuteczności nowatorskiego podejścia klastrowego wprowadzonego w 2005 r. w przeglądzie reagowania humanitarnego zleconym przez Biuro Koordynacji Spraw Humanitarnych (OCHA).