W ostatnich dziesięcioleciach odnotowano znaczny postęp w rozwoju nowych technologii które pozwalają identyfikować warunki środowiskowe danej lokalizacji. Chociaż nowe narzędzia wnoszą niezaprzeczalny wkład w badania środowiskowe traci się to do czego dążyła edukacja ekologiczna w ostatnich latach: odzyskanie i docenienie ludzkiego doświadczenia w identyfikowaniu zmian środowiskowych w czasie i przestrzeni. Książka ta dotyczy wkładu pamięci i doświadczenia osób starszych w ocenę oddziaływania na środowisko i ich relacji z otoczeniem traktując kwestię środowiska jako refleksję również nad czasem. Historia mówiona jako metodologia może być wykorzystana do uchwycenia doświadczeń życiowych biorąc pod uwagę że wywiady dotyczące dzieciństwa pracy i życia obywatelskiego same w sobie obejmują tematykę „środowiskową ujawniając historyczny wymiar faktów i poszerzając możliwości interwencji państwa.