Lekcje grubej sfinks

Projekt estetyczny pokolenia Orpheu czasami zyskuje większe znaczenie w twórczości akademickiej niż jego projekt polityczny. Fernando Pessoa i Mário de Sá-Carneiro należą do epoki historycznej która zazdrośnie przeciwstawiała się pewnej tradycji XIX wieku która podporządkowała swoją sztukę służbie narodowej. W rzeczywistości jeśli awangarda odrzuca tradycję w swoim dążeniu do wprowadzenia nowości nie należy zapominać że „stare pozostaje choćby w echach fragmentach metamorfozach. Lições do Esfinge Gorda stawia zatem na pomysł projektu politycznego zaproponowanego przez Orpheu; projektu który nie zaprzecza imperatywom edukacyjnym poprzedniego pokolenia ale je podważa problematyzuje rekonfiguruje wpisując się w rodzaj pedagogiki na odwrót. Mário de Sá-Carneiro poruszając szereg tematów tabu takich jak samobójstwo homoerotyzm i femme fatale przyczynił się na swój sposób do odnowy świadomości w okresie wielkich rewolucji artystycznych jakim był początek XX wieku.