Marcel Proust poza madeleines

Poza klasycznym i potulnym obrazem herbaty z madeleines w literaturze Marcela Prousta możemy mówić o kuchni która jest indocile. Jak można zdefiniować i określić tę kuchnię? Celem tej pracy było zbadanie tej kuchni która odbiega od Proustowskich standardów potulności symetrii i dystynkcji społecznej w oparciu o tekst literacki W poszukiwaniu straconego czasu. Nakreśla to ideę kuchni indoktrynalnej którą można opisać za pomocą pięciu cech: kuchnia jest miejscem władzy rozumie rynek jako przestrzeń która ustanawia poetykę jedzenia tworzy dyskurs na temat niedoboru wojny przedstawia otyłość jako złośliwą wyznaczając reżim oporu wobec niej i wreszcie jest alkoholowa i odsłania heterotopie. W eksperymencie zaproponowanym przez autora polegającym na myśleniu o jedzeniu poprzez literaturę pojawia się refleksja na temat waloryzacji nauk humanistycznych w szkoleniu zdrowotnym zwłaszcza w żywieniu nauce wciąż hegemonicznie naznaczonej paradygmatem biologicznym jej wielkim logosem.