Mitopoetyczna Narnia

Siedem tomów „Opowieści z Narnii autorstwa C.S. Lewisa (1898-1963) otworzyło nową erę czytania i rozumienia mitów. Lewis i J.R.R. Tolkien przywrócili nową koncepcję mitu opartą na akceptacji mitu jako prawdy i przedstawili swoje poglądy w swoich dziełach zwłaszcza w „Opowieściach z Narnii i „Władcy Pierścieni Tolkiena. Lewis połączył mitologię grecką nordycką arturiańską chrześcijańską i wiele innych w swojej Narnii wykorzystując coś co nazwał „mitycznym wzorcem. Jego wiara w prawdziwość mitów była niekwestionowana co wyraźnie przejawiało się w ich klubie „Inklings gdzie dyskutowali o prawdziwości mitów jako faktów lub części faktów. Wykorzystał mit aby nakreślić „mit Chrystusa który według niego jest prawdziwy. Chociaż Narnia jest klasyfikowana jako literatura dziecięca ma bezpośredni związek z doświadczeniem Lewisa związanym z nawróceniem na chrześcijaństwo. To doświadczenie jest kamieniem węgielnym postrzegania mitu jako prawdy a nie iluzji.