Modelowanie termiczne połączeń zgrzewanych tarciowo

Podobne połączenia stali uzyskuje się w procesie zgrzewania tarciowego. Opracowano jednowymiarowy model numeryczny zgrzewania tarciowego z napędem ciągłym zgodnie z charakterystyką procesu zgrzewania tarciowego. Przewidywany przejściowy profil temperatury nagrzewania i chłodzenia zgrzewania tarciowego jest porównywany z eksperymentalnym rozkładem temperatury. Przeprowadzono wrażliwą analizę aby przewidzieć w jaki sposób przejściowy rozkład temperatury zachodzi wraz ze wzrostem prędkości (obr./min). Na tej podstawie można stwierdzić że przy wyższej prędkości (obr./min) badanie przejściowego rozkładu temperatury nie jest możliwe ponieważ prędkość obrotowa przekracza próg graniczny wytwarza więcej ciepła w temperaturze i bardziej zmiękcza i może wytworzyć stopienie na styku a zatem nie będzie spoiny na styku. Zbadano zmienność mikrostruktury dla obu materiałów przed i po zgrzewaniu tarciowym. Zaobserwowano mikrostrukturę w strefie wpływu ciepła i dla materiału rodzimego i stwierdzono że złącze zgrzewane tarciowo jest doskonałe bez żadnych wad wewnętrznych. Dla danego składu stali porównano eksperymentalne chłodzenie otoczenia z wykresem chłodzenia ciągłego.