Nadzór i granice

Niniejsza praca ma być refleksją na temat spojrzenia analizującą jego historię i ewolucję oraz sposób w jaki wykorzystujemy je do rozszyfrowywania i rozumienia naszego otoczenia. Ma ona przede wszystkim na celu zachęcenie czytelnika do nowego spojrzenia na architekturę krajobraz przedmiot jako coś co wywołuje emocje i komunikuje się ilustrując to koncepcjami i przedmiotami badań dlatego też niniejszy esej analizuje różne elementy od elementów architektonicznych po instalacje i dzieła sztuki. Jest to refleksja nad różnymi aspektami kondycji granicy pogranicza i nadzoru mająca na celu podkreślenie znaczenia granicy krajobrazu i widoku jako miejsca i przestrzeni kontemplacji niestabilności i zmiany. Propozycja ma na celu nie tylko docenienie tej idei retrospekcji dotyczącej pojęcia krajobrazu ale także stworzenie czegoś z czym identyfikuje się samo miejsce. Spojrzenie jako narzędzie tworzenia przestrzeni i architektury.