NANOTECHNOLOGIA W PROTETYCE

Nanotechnologia wywodząca się od greckiego słowa nano oznaczającego karzeł obejmuje manipulowanie materią na poziomie atomowym i molekularnym zazwyczaj w zakresie 1-100 nanometrów. Ta transformacyjna dziedzina została formalnie nazwana przez dr Nori Taniguchi w 1974 roku i od tego czasu ewoluowała obejmując tworzenie i wykorzystanie struktur urządzeń i systemów w nanoskali. W stomatologii nanotechnologia znacznie rozwinęła tę dziedzinę oferując ulepszone właściwości materiałów ulepszone techniki leczenia i nowe opcje terapeutyczne - łącznie kształtując dyscyplinę znaną obecnie jako nanodentystyka. Zastosowanie nanotechnologii w stomatologii rozpoczęło się od koncepcyjnego wprowadzenia nanomedycyny przez Roberta A. Freitasa. Nanodentystyka odnosi się do wykorzystania nanomateriałów i nanorobotów do diagnozowania zapobiegania i leczenia chorób jamy ustnej. Nanomateriały są szczególnie korzystne ze względu na ich niewielki rozmiar wysoką energię powierzchniową i dużą część atomów powierzchniowych co skutkuje doskonałymi właściwościami mechanicznymi chemicznymi i biologicznymi.