Naprawa złamań kłykcia żuchwy u niedożywionych szczurów pr

W badaniu oceniano wskaźniki naprawy i niedożywienia u szczurów poddanych jednostronnemu złamaniu kłykcia żuchwy i niedożywieniu białkowemu (8% białka z suplementami witaminowymi i mineralnymi). Wykorzystano 45 dorosłych samców Rattus norvegicus Wistar podzielonych na 3 grupy po 15 zwierząt: grupa złamana poddana złamaniu kłykcia bez zmiany diety (23% białka); grupa niedożywiona po złamaniu poddana diecie hipoproteinowej przez 30 dni a następnie złamaniu kłykcia; grupa niedożywiona z wcześniejszą dietą hipoproteinową przez 30 dni utrzymywana do końca eksperymentu bez złamania kłykcia. Udokumentowano ilość spożytej paszy i wody a także masę ciała i współczynnik efektywności żywieniowej (CEA). Przeprowadzono badania biochemiczne krwi pomiary cefalometryczne z wykorzystaniem zdjęć radiologicznych szczęki i żuchwy badania histologiczne i analizy statystyczne. Stwierdzono że złamanie kłykcia żuchwy u szczurów z niedożywieniem białkowym prowadziło do negatywnych zmian w wartościach białka całkowitego albuminy i wapnia w surowicy leukocytozy a także upośledzało tworzenie kalusa kostnego i wywoływało zanik chrząstki włóknistej i ankylozę włóknistą.