Narracja język i tożsamość w Gwinei Bissau

Celem tej książki jest zbadanie czy i w jaki sposób gwinejska narracja wykazywała i nadal wykazuje troskę która wykracza poza formę estetyczną i zwraca się ku problemowi konstrukcji narodowej i tożsamościowej. Opierając się na studiach kulturowych i postkolonialnych które zapewniają dialog między różnymi stanowiskami teoretycznymi i krytycznymi a także na jednoznacznych powiązaniach między literaturą a językiem (językami) niniejsze badanie przeplata dyskurs fikcyjny z dyskursem historycznym kulturowym i politycznym z perspektywy transdyscyplinarnej. Jego korpus składa się z dzieł Abdulai Sila Odete Semedo Filomeny Embaló Filinto de Barros Carlosa-Edmilsona M. Vieiry Domingasa Samy'ego i Marinho de Piny. Okazuje się że w fikcyjnym świecie gwinejskiej narracji literackiej świadomość własnej pozycji granicznej jest przemyślana poprzez częste dialogi z wydarzeniami i postaciami historycznymi inscenizację oralności a także wybory językowe pisarzy.