Niniejsze opracowanie jest wynikiem badań które zakończyły się naszą pracą magisterską w której przyjrzeliśmy się różnym fazom uczenia się w świetle teorii sytuacji dydaktycznych Guya Brousseau. Została ona opracowana z perspektywy jakościowej nadając priorytet kontekstowi relacji i interakcji które miały miejsce w środowisku uczenia się wspieranym przez oprogramowanie do geometrii dynamicznej z udziałem 37 uczniów ze szkoły w Kurytybie. Przeprowadzono sześć sesji obserwacji zajęć z matematyki które dotyczyły nauczania czworokątów. Analiza wykazała że uczniowie którzy już opanowali obsługę komputera i robili to umiejętnie mieli trudności z obsługą oprogramowania. Sugeruje to paradoks „uczeń-maszyna innymi słowy nawet jeśli mają umiejętności radzenia sobie z komputerem uczeń ma trudności z minimalnymi umiejętnościami wymaganymi do radzenia sobie z oprogramowaniem. W obliczu tej sytuacji pojawiają się nowe kontrakty dydaktyczne które zastępują poprzednie. Badanie pokazuje że kontrakty dydaktyczne ustanowione między uczniem nauczycielem i wiedzą gdy zostaną zerwane otwierają się jako okazja do podjęcia nowych ścieżek w kierunku pełnego uczenia się.