Książka ta bada praktyki i umiejętności nauczycieli szkół średnich w zakresie oceniania. Dokładniej rzecz ujmując bada ona w jaki sposób nauczyciele oceniają swoich uczniów a także jak biegli są w różnych kwestiach związanych z oceną takich jak projektowanie i poprawianie testów i quizów. Wśród badanych kwestii znajdują się również wyzwania które uniemożliwiają właściwą interpretację i wykorzystanie wyników oceny w celu poprawy uczenia się w klasie. Ogólnie rzecz biorąc praktyki nauczycieli w zakresie oceniania okazały się niewystarczające do zapewnienia wysokiej jakości oceniania kształtującego. W trakcie omawiania wyników badań przedstawiono praktyczne sugestie które mogą pomóc nauczycielom wyjść poza nieefektywne praktyki oceniania. Argumentuje się że wdrożenie formatywnego modelu oceniania może zaowocować lepszym nauczaniem i uczeniem się uczniów. Przedstawiono również różne implikacje które mogą pomóc praktykom w doskonaleniu ich wiedzy na temat oceniania. Książka kończy się stwierdzeniem że ocenianie i nauczanie powinny być ze sobą ściśle powiązane i powinny się wzajemnie uzupełniać. Wskazuje również że nauczyciele są wezwani do uczenia się refleksji i eksperymentowania z nowymi praktykami nauczania i oceniania które są bardziej skoncentrowane na uczniu.