Od czasów człowieka do czasów kosmosu

Prawie sto lat temu Marc Bloch wskazał że historia jest nauką o ludziach w czasie próbując uświadomić historykom że czas jest fundamentalnym wymiarem w którym ludzie są zanurzeni i z którym zawsze istnieje ciągły dialog. Relacja człowieka z czasem może być badana na wiele sposobów: jako czas doświadczalny (temporalność) jako czas życiowy (biologiczny) jako czas społeczny (instytucjonalny) jako czas kosmologiczny (czas obiektywny) lub jako czas historyczny (relacja z przeszłością). Co więcej w ramach klasycznej koncepcji badań nad czasem normalne jest znalezienie podstawowego podziału: obiektywnego rzeczywistego fizycznego czasu zewnętrznego dla człowieka i subiektywnego wyobrażonego psychologicznego czasu wewnętrznego dla człowieka.