Od problemu anglosaskiego do kryzysu

Proponujemy zbadanie ewolucji problemu anglofońskiego który doprowadził do kryzysu w dwóch anglofońskich częściach Kamerunu. Problem ten który stał się kluczowy dla państwa kameruńskiego ma swoje korzenie w okresie postkolonialnym kiedy jedną z trosk władców było stworzenie zjednoczonego i stabilnego narodu. Doprowadziło to do postulatu kolonializmu. Innymi słowy przywiązanie do kolonialnej tożsamości. W podejściu historyczno-konstruktywistycznym zidentyfikowaliśmy trzy kategorie konstrukcji tożsamości: matrycę kolonialną naznaczoną podwójnym dziedzictwem kolonialnym które położyło podwaliny pod problem formy państwa od 1960 r. zniesienie federalizmu w 1972 r. i wreszcie poczucie marginalizacji anglofonów przez większość frankofońską. Problem ten sięga roku 1961 kiedy to elity polityczne francuskojęzycznego i anglojęzycznego Kamerunu z pomocą francusko-brytyjską połączyły się w celu utworzenia państwa federalnego. Wbrew oczekiwaniom anglofonów ta forma państwa nie zachęcała do równego dzielenia się ich podwójnym dziedzictwem kulturowym w tym tym co uważają za swoje dziedzictwo kulturowe.