Odporność wśród nauczycieli

W latach 80. rozpocząłem karierę w edukacji zostając nauczycielem. Doświadczenie w klasie i praca w szkoleniu nauczycieli doprowadziły mnie do uświadomienia sobie antagonizmu między teoriami edukacyjnymi a praktykami pedagogicznymi wymyślonymi przez nauczycieli. Z jednej strony są nauczyciele którzy są przygnębieni i zdemotywowani przez nauczanie a z drugiej strony są nauczyciele którzy są entuzjastyczni uczuciowi i oddani swojej pracy. Ta sprzeczność zaniepokoiła mnie i wywołała chęć zrozumienia tego zjawiska zwłaszcza w celu zbadania wewnętrznych lub zewnętrznych aspektów nauczyciela które sprzyjają radzeniu sobie z przeciwnościami zawodu wspieraniu dobrego samopoczucia i utrzymaniu kariery nauczyciela. Kontekst brazylijskiej edukacji publicznej jest dziś złożony i wymaga od nauczycieli dostosowania się i elastyczności w obliczu różnych wyzwań na które są narażeni. W ten sposób poznanie tych wyzwań i sposobów radzenia sobie z nimi w oparciu o narracje samych badanych umożliwiło zrozumienie procesu odporności nauczycieli i jego związku ze zdrowym rozwojem w danym kontekście szkolnym.