Ontoteologia mitu Ma-Bwang wśród Punu

Co reprezentuje płacz w życiu mistyczno-duchowym? Czy płacz może mieć wymiar ontoteologiczny? Jeśli przyjrzymy się dogłębnie płaczowi Jezusa czy może on przemówić do nas w sposób intymny? Niezależnie od społeczności etnicznej kraju religii śmierć sprawia że płaczemy. Ale sposób w jaki płaczemy różni się w zależności od kultury i kraju. Dla Punu opłakiwanie zmarłych jest wyrazem ontoteologicznym przestrzenią w której istota spotyka się z ontologią założycielską. Jest to przestrzeń w której żałobnicy Punu podczas czuwania błagają Boga aby zebrał duszę zmarłego swoimi łzami lamentu i błagania. Poprzez transcendentalną analizę płaczu Christian Dior MOULOUNGUI pokazuje że płacz sublimuje tragedię naszych zwykłych nieszczęść i łączy nas z Bogiem. W tym intymnym stanie w którym łzy uwalniają nas od ciężaru smutku bólu i grzechu nasza świadomość łączy się z wiecznością i zrywa ze światem zewnętrznym. Płacz kształtuje nas i wznosi do najwyższych sfer duchowych.