Optymalizacja kompozytów samosmarujących

W związku z obecną troską o środowisko i zrównoważony rozwój szczególną wagę przywiązuje się do efektywności energetycznej zarówno w procesach produkcyjnych jak i w stosowaniu produktów. Większą efektywność energetyczną można osiągnąć poprzez większą kontrolę właściwości trybologicznych materiałów tj. kontrolę zjawisk związanych z tarciem smarowaniem i zużyciem. Produkcja materiałów o lepszych właściwościach trybologicznych zapewnia dłuższą żywotność i redukcję kosztów poprzez mniejszą liczbę zmian części lub konfiguracji maszyn a także minimalizację produkcji zanieczyszczających gazów. W tym kontekście jednym ze sposobów zwiększenia żywotności materiałów a tym samym efektywności energetycznej procesu jest kontrolowanie tarcia i minimalizowanie zużycia poprzez wytwarzanie elementów samosmarujących. Niniejsza książka obejmuje najpierw podstawową wiedzę na temat smarowania stałego i plazmowego a następnie opisuje czym są samosmarujące się kompozyty oraz czym jest wzbogacanie powierzchni i jak można je zastosować do optymalizacji samosmarujących się kompozytów.