Pakshyachhaya

ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ମନ୍ୱନ୍ତର ମନ୍ୱନ୍ତରରୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ।ବିଂଦୁରୁ ବିସ୍ତୃତି ବିସ୍ତୃତିରୁ ବିଂଦୁ ।ଆଁରୁ ଆକାଶ ଆକାଶରୁ ଆଁ ।ଉତ୍ତରଣ ଅବତରଣ ପ୍ରସାରଣ ସଂକୋଚନରସାତ୍ତ୍ୱିକ ଶୃଙ୍ଗାର କବିତା । ତା ଦିନଦିନରଦିନଲିପିରେ ଅସୁମାରି ଶିଳା ଶାଳଗ୍ରାମ ସମୁଦ୍ର ସୈକତ ଅହଲ୍ୟା ଅବନ୍ତୀକାରଆତ୍ମକଥନ । କ୍ରୋଧ କାରୁଣ୍ୟ ପ୍ରେମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେହ ଦ୍ରୋହ ବିଶ୍ୱାସ ବୈରାଗ୍ୟ ସମୟ ଓ ସଂଶୟରଅନୁତ୍ତରିତ ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ । ସେ କେବେମୌନ କେବେ ମୁଖର କେବେଉଦାସୀନ । ଏମିତି ଏକ ଉଦାସଅବଲୋକନର ଆତ୍ମିକ ଅଙ୍କନପକ୍ଷଛାୟା। କେଉଁଠି କେତେଛାୟାପାତ କରିବ ଜାଣେନା । ହୁଏତନକରିପାରେ ମଧ୍ୟ । ତଥାପି ବିଶ୍ୱାସଅଛି ଧଳାମେଘ ସ୍ୱଚ୍ଛ ସରସୀ ଓଆଶ୍ୱିନର ଅକ୍ଷତ ଜହ୍ନ ଉପରେ ।ସେମାନେ କବିତା ସହ ଅଛନ୍ତି ।କବିତା ସେମାନଙ୍କ ସହ ଅଛି ।