Paradoks Dublina

Przedstawiona analiza dotyczy rozwoju wspólnego systemu azylowego UE (znanego również jako „system dubliński) i poszukuje kompleksowej odpowiedzi na pytanie: „Co wyjaśnia stagnację rozwoju systemu dublińskiego i w jaki sposób kryzys migracyjny wpływa na ten proces?. W trakcie badań argumentowano że „pułapka wspólnego decydowania (JDT) w zarządzaniu UE ogranicza szybszy postęp w rozwoju CEAS natomiast konkretna ewolucja rozporządzenia dublińskiego została poddana analizie w celu uzyskania bardziej szczegółowej i precyzyjnej odpowiedzi. Teoria JDT Franza W. Scharpfa została przywołana jako podstawowa struktura z której wyprowadzono i przetestowano pięć hipotez. W odniesieniu do drugiej części pytania wyniki niniejszego badania pozwalają oczekiwać że kryzys będzie czynnikiem katalizującym dalszą europeizację polityki uchodźczej w całej Europie. Metafora „Catch-22 została użyta w celu podkreślenia że obecny rozwój CEAS jest podobny do tego co symbolizuje „Catch-22: problematyczna sytuacja w której rozwiązanie jest niemożliwe ze względu na okoliczności związane z samym problemem.