Pasożyty robaków Paralonchurus brasiliensis (Steindachner 1875)

W ostatnich dziesięcioleciach znacznie wzrosła uwaga poświęcana ichtioparazytologii a także patologii ryb i organizmów wodnych. Wśród najczęściej badanych gatunków żywicieli są te o znaczeniu gospodarczym ze względu na intensyfikację akwakultury w Brazylii i na całym świecie. Dlatego też badania nad parazytologią ryb słodkowodnych zyskały większą uwagę ze szkodą dla ichtioparazytologii morskiej. Obecnie uważa się że środowisko morskie ma około dwa razy więcej ryb niż tropikalne lasy deszczowe. Korzystając z tej ogromnej różnorodności pasożytnicze gatunki ryb morskich mogą być wykorzystywane jako bioindykatory do pośredniej oceny stanu ich środowiska. Ponadto pasożytnicze robaki pasożytnicze zostały wykorzystane jako markery szlaków dyspersji identyfikacji zasobów ekologicznych i diety ich żywicieli. Podkreśla to znaczenie dogłębnej znajomości społeczności helmintów ryb dla badań w najbardziej zróżnicowanych obszarach nauk biologicznych.